Menu restauracji po niemiecku: jak przetłumaczyć kartę i stronę bez wpadek?

Menu po niemiecku to w Kołobrzegu i okolicy codzienna potrzeba, bo wśród gości zagranicznych zdecydowanie dominują Niemcy. Tłumacz automatyczny zrobi z karty tekst poprawny gramatycznie, ale często niezrozumiały albo zabawny. Poniżej zbieram błędy, które widzimy najczęściej, i sposób, w jaki przygotowujemy niemiecką wersję menu na stronie restauracji.

Najczęstsze wpadki tłumaczenia maszynowego

Tłumacz automatyczny tłumaczy słowa, a karta dań składa się w dużej mierze z nazw własnych i skrótów myślowych. Kilka przykładów, które warto sprawdzić w swojej karcie:

• Gołąbki wychodzą czasem jako „Tauben”, czyli gołębie. Po niemiecku to danie najbliżej określa „Kohlrouladen”.
• Kompot to dla Polaka napój. Niemieckie „Kompott” oznacza owoce gotowane podawane na deser. Gość, który zamówi kompot do obiadu, może się zdziwić.
• Menu po niemiecku to zwykle zestaw dań (na przykład „Mittagsmenü”). Kartę dań Niemcy nazywają „Speisekarte”, a napojów „Getränkekarte”.
• Kotlet schabowy bywa tłumaczony dosłownie i nieczytelnie. Gość zrozumie „paniertes Schweineschnitzel”.
• Placki ziemniaczane to „Kartoffelpuffer”, w części Niemiec „Reibekuchen”. Dosłowne „Kartoffelkuchen” brzmi jak ciasto.
• Surówka zamienia się w dziwne konstrukcje. Najprościej: „Rohkostsalat” albo po prostu „Salat”.

Do tego dochodzą formy grzecznościowe. Na stronie i w karcie zwracamy się do gościa przez „Sie”, a tłumaczowi automatycznemu zdarza się mieszać „Sie” i „du” w jednym tekście.

Nazwy dań regionalnych: zostawić czy tłumaczyć?

Najlepiej działa zasada: polska nazwa plus krótki opis po niemiecku. Gość z Niemiec, który przyjechał nad Bałtyk, chce spróbować czegoś lokalnego, więc nazwa „Pierogi” czy „Żurek” jest dla niego atrakcją. Potrzebuje tylko wiedzieć, co dostanie.

Ryby z Bałtyku mają swoje utarte nazwy: dorsz to „Dorsch”, flądra to „Flunder”, śledź to „Hering”. Przy rybach podaj też, czy jest filet, czy cała ryba, i czy cena dotyczy porcji, czy 100 g. Takie pytania kelnerzy słyszą najczęściej.

Tabela jest wzorem do własnych tłumaczeń. Skład pierogów czy żurku różni się między lokalami, więc opis musi odpowiadać Twojej recepturze.

Alergeny, waluta i formaty

Przepisy unijne wymagają informowania gości o 14 głównych alergenach (między innymi gluten, mleko, jaja, ryby, skorupiaki, orzechy, seler, gorczyca). Dotyczy to też wersji obcojęzycznej. Na stronie i w karcie przyjęło się oznaczać je numerami lub literami z legendą. W wersji niemieckiej legenda nazywa się zwykle „Allergene” i musi być przetłumaczona w całości, łącznie z dopiskiem, że szczegóły poda obsługa.

Kilka drobiazgów, o które pytają goście z Niemiec:

• Waluta. Ceny zostawiamy w złotych („zł” lub „PLN”). Przeliczanie na euro w karcie się nie sprawdza, bo kurs się zmienia, a gość i tak płaci w złotych lub kartą.
• Płatność kartą. Krótka informacja „Kartenzahlung möglich” rozwiewa wątpliwości jeszcze przed wejściem.
• Napiwek. Jeśli doliczasz serwis do większych grup, napisz to wprost po niemiecku.
• Godziny otwarcia. Format 24-godzinny jest dla Niemców naturalny, dni tygodnia trzeba przetłumaczyć („Mo-So 12-22 Uhr”).
• Gramatura. „g” i „ml” są zrozumiałe, ale przecinek dziesiętny („0,5 l”) też jest w Niemczech standardem, więc nic nie trzeba zmieniać.

Native speaker do korekty

Tłumaczenie maszynowe może być dobrym pierwszym szkicem. Przed publikacją niemiecką kartę powinien przeczytać ktoś, dla kogo niemiecki jest językiem ojczystym albo kto na co dzień pracuje z gośćmi z Niemiec. Przy krótkiej karcie to niewielka praca, a pozwala wyłapać zwroty, które brzmią sztucznie.

Jak przygotować materiał do korekty:

1. Wypisz wszystkie pozycje karty z opisem składu po polsku, nie samą nazwę.
2. Zaznacz dania regionalne, przy których chcesz zostawić polską nazwę.
3. Dołącz legendę alergenów i stałe informacje (godziny, płatność, rezerwacja stolika).
4. Poproś o sprawdzenie spójności: jeden zwrot na tę samą rzecz w całej karcie.

Przy zmianie karty sezonowej zmienia się zwykle kilka pozycji, więc korekta kolejnych wersji jest już krótka. Tę samą osobę warto poprosić o sprawdzenie niemieckich tekstów na stronie i w profilu firmy w Google.

Menu po niemiecku na stronie: HTML i wersja /de/

Najczęstszy błąd na stronach restauracji to karta w PDF-ie albo zdjęcie karty. Na telefonie trzeba ją powiększać, Google słabo ją czyta, a tłumacz w przeglądarce nie zawsze sobie z nią radzi. Dlatego menu wstawiamy jako zwykły tekst na stronie (HTML), z podziałem na sekcje i cenami.

Wersja niemiecka dostaje osobny adres, na przykład /de/speisekarte/, z tłumaczeniem całej strony: dojazdu, godzin, rezerwacji. Strony językowe łączymy znacznikami hreflang, żeby Google pokazywał gościowi z Niemiec wersję w jego języku. Na naszych realizacjach tak działają wersje PL, EN i DE, na przykład w serwisie kawiarniakolobrzeg.pl, gdzie ranking kawiarni ma trzy języki.

Co jeszcze dodajemy do niemieckiej wersji strony restauracji:

• nazwę miasta także w wersji „Kolberg”, bo tak wpisują ją Niemcy w wyszukiwarkę,
• dojazd i parking opisane po niemiecku,
• informację, czy obsługa mówi po niemiecku lub angielsku,
• przycisk rezerwacji stolika lub telefon z kierunkowym +48.

Więcej o tym, jak projektujemy strony gastronomiczne, przeczytasz na stronie strony dla restauracji. Jeśli niemiecka wersja ma też przyciągać gości z wyszukiwarki, przyda się praca nad SEO.

Jeśli chcesz przygotować kartę i stronę restauracji po niemiecku, napisz do nas.